سلام بچها جونم چتورید؟

به خدا میدونم که دیگه خسته شدین از پست قبلیم اخه میدونیدچیه وقت نمیکنم سرم خیلی شلوغه دیشب امدم اپ کنم نشستم کلی نوشتم دیگه انگشت چشم نداشتم چون خیلی واسطون چرت و پرت نوشته بودم حالا بماند اره نوشتم از شانس بد ما بلاگفا قاط زده بود تمام نوشتهامو پروند(گریه) کلی عصبی شدم بی خیال شدم رفتم بخوابم اما امشب دیگه باید          ۱۰۰٪ اپ کنم مطمئنم هستم اپ میکنم چون یه فکری دارم میخوام بلاگفا قافل گیر کنم تا دیکه حالمو نگیره(خنده نظام)

خوب بچها جون دیگه چه خبر خوش میگذره یا میگذره خوشین کدومش زود بگین جایزه داره (خال بندیه)با محرم چه کردین دهه اول که تموم شد رفتین عزاداری؟ منو دعا کردین؟ میدونم همتون میگین نه اخه میدونید چیه دیگه محرمای الان کسی نمیره عزاداری همه میرن دنبال رفیق بازیشون اره دیگه راست میگم محرم شده زمان و مکان دوست یابی پسر دختره که میریزن تو خیابون دنبال هم دیگه به همم شماره میدن به خدا خیلی بده تو این ماه به نظر من گناه بیشتره نظر شماهارو نمیدونم ولی همه مثل من فکر میکنن چون دیگه خیلی ملی شده(تابلو شده) حالا بگذریم اصلا به من چه بذار هر کار دوست دارن بکنن منم کار خودمو بکنم بهتره شماها هم مثل من کار خودتون بکنید...........

بینم بچها با ولنتاین چه کردین هااااااا؟ کادو مادو به را بود حسابی افتادین تو خرج درسته ها ها ها ها ها چه حالی میده از قدیم گفتن هر کی خربزه میخوره پای لرزشم میشینه البته میدونما که اگه نمیخردین تیکه بزرگتون زبونتون میشد چون اول جای هست که میکشن از حلقومت بیرون بعد میندازن کنار. چیه  ها فکر بد نکنید نه بابا  من  این کاره نیستم اره  عزیزان   من نه دادم نه گرفتم  اخه میدونبد چیه؟چون هیشکی  منو  دوست نداره

اینم یه عکس واسه ولنتاین تقدیم میکنم به همتون

السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین(ع) 

گام های استوار و مصمم، پهنه محبوس زمین را می لرزاند، زمان در حیرت این حرکت، مغزها عاجز از

تحلیل این مقصد، دانایان به نادانی معترف و اندیشمندان از اندیشیدن عاجز.

.

کاروان شهادت، آغازگر تاریخ ، تاریخی که دوباره نگاشته می شود و آنچه را از دعوت آدم و شهادت هابیل و

ضربه های تبر ابراهیم وعصای موسی و شمشیر عیسی (ع) و هیبت محمد(ص) و ذوالفقار علی (ع)

و نرمش غرور آفرین حسن(ع) به عنوان فلسفه تاریخ در بر دارد دگر بار، برای همیشه می خواهد به ثبت

برساند.واما غزل...

نشسته سایه ای از آفتاب بر رویش

به روی شانه طوفان رهاست گیسویش

ز دوردست سواران دوباره می آیند

که بگذرند به اسبان خویش از رویش

کجاست یوسف مجروح پیرهن چاکم

که باد از دل صحرا می آورد بویش

کسی بزرگتر از امتحان ابراهیم

کسی چنان که به مذبح برید چاقویش

نشسته است کنارش کسی که می گرید

کسی که دست گرفته به روی پهلویش

هزار مرتبه پرسیده ام زخود او کیست

که این غریب نهاده است سر به زانویش

کسی در آن طرف دشت ها نه معلوم است

کجای حادثه افتاده است بازویش

کسی که با لب خشک و ترک ترک شده اش

نشسته تیر به زیر کمان ابرویش

کسی است وارث این دردها که چون کوه است

عجب که کوه ز ماتم سپید شد مویش

عجب که کوه شده چون نسیم سرگردان

که عشق می کشد از هر طرف به هر سویش

طلوع می کند اکنون به روی نیزه سری

به روی شانه طوفان رهاست گیسویش

بچه ها مارو از دعای خودتون محروم نکنید 

  شبی از پشت يك تنهايي نمناك و باراني تورا با لهجه گلهاي نيلوفر صدا كردم.

تمام شب براي با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهايت دعا كردم .

پس ازيك جستجوي نقره اي در كوچه هاي آبي احساس

تو را از بين گلهايي كه در تنهايي ام روييد با حسرت جدا كردم

و تو در پاسخ آبي ترين موج تمناي دلم گفتي

دلم حيران و سرگردان چشماني است رويايي

و من تنها براي ديدن زيبايي آن چشم

تو را در دشتي از تنهايي و حسرت رها كردم

همين بود آخرين حرفت

و من بعد از عبور تلخ و غمگينت

حريم چشمهايم را بروي اشكي از جنس غروب ساكت و نارنجي خورشيد وا كردم

نمي دانم كه چرا رفتي

نمي دانم چرا شايد خطا كردم

و تو بي آن كه فكر غربت چشمان من باشي

دانم كجا تا كي براي چه

ولي رفتي و بعد از رفتنت باران چه معصومانه مي باريد

و بعد از رفتنت يك قلب دريايي ترك برداشت

و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمي خاكستري گم شد

و گنجشكي كه هر روز از كنار پنجره با مهرباني دانه بر مي داشت

تمام بال هايش غرق در اندوه غربت شد

و بعد از رفتن تو آسمان چشمهايم خيس باران بود

و بعد از رفتنت انگار كسي حس كرد من بي تو تمام هستي ام از دست خواهد رفت

كسي حس كرد من بي تو هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد

كسي فهميد تو نام مرا از ياد خواهي برد

و من با آنكه مي دانم تو هرگز ياد من را با عبور نخواهي برد

هنوز آشفته چشمان زيباي توام

برگرد

ببين كه سرنوشت انتظار من چه خواهد شد

و بعد از اين همه طوفان و وهم و پرسش و ترديد

كسي از پشت قاب پنجره آرام و زيبا گفت

تو هم در پاسخ اين بي وفايي ها بگو در راه عشق و انتخاب آن خطا كردم

و من در حالتي ما بين اشك و حسرتو ترديد

كنار انتظاري كه بدون پاسخ و سردست

و من در اوج پاييزي ترين ويراني يك دل

ميان غصه اي از جنس بغض كوچك يك ابر

نمي دانم چرا شايد به رسم و عادت پروانگي مان باز

براي شادي و خوشبختي باغ قشنگ آرزوهايت دعا كردم